Een nieuwe morgen, een nieuw jaar

Vandaag begint 2026. Nieuw en vers ligt dit nieuwe jaar voor ons als een onbetreden sneeuwveld. Alles is nog mogelijk. We kunnen de wapens neerleggen, van onze buurman houden alsof wij het zelf zijn, en met onze voeten de mooie, gulle aarde kussen.

De jaarwisseling is een van die momenten in de kalender die een zeker moment in tijd markeren. Het is dan zo voelbaar dat elk moment alles opnieuw ontstaat, weliswaar voortkomend uit het vorige moment maar tegelijk helemaal vers en fris. Het ontroert me, deze mogelijkheid om alles nieuw te laten zijn precies op dit moment: 'utter simplicity and a deep blue sky'.

Het enige wat we hoeven doen is in het volgende moment onze ware kern te laten en niet te belasten met al die kleingeestige identiteitsdingetjes. Van daar uit kan het leven zich ontvouwen Onbelast en vrij.

In zen noemen we dat ook wel 'turning the light inwards'. Roshi Joan Halifax (oprichter en abt Upaya) hield er een mooie Dharmatalk over die je kunt terugluisteren (Engels): https://www.upaya.org/2025/12/halifax-eko-hensho-turning-the-light-around-winter-solstice-talk/

Het is dè oefening van ons menselijke bestaan. Als klein kind bouwen we ons ego op. We ontdekken wat we willen, en niet willen. Na een half leven vol consumeren en vergaren van bezit, en het bevredigen van ons ego komt er een volgende fase, een van loslaten, van afpellen. Het is alsof de golf zich weer terugtrekt in de zee vanuit een diep verlangen zee te zijn en niet langer een enkele golf. Het in de wereld brengen van puurheid, heling en eenheid, moment na moment is onze menselijke levensopdracht. Mooi om daar nu op deze nieuwe morgen, in dit nieuwe jaar mee te beginnen.

Dat is mijn wens: dat we allen onszelf niet belasten met kleingeestig gedoe maar ons goede hart laten stralen, moment na moment. Wijsheid en compassie zullen dan de vrede in onszelf en de wereld verder tot bloei brengen. Moge het zo zijn!